در این مقاله از سایت تک اسکین مطلبی در مورد مدرسه که ترس نداره ارائه شده است ، همچنین برای مشاهده مقالات بیشتر در دسته درس خواندن از سایت خانواده تک اسکین مقالات بیشتری را مشاهده نمایید

مدرسه که ترس نداره    
 
اضطراب و دلهره یک نوع تشویش و نگرانی مزمن و بسیار شدید است که فرد مدام با آن درگیر است . وی همیشه نگران و مضطرب است …

مدرسه که ترس نداره

تحصیل,درس خواندن,مطالعه

 نگران افراد خانواده ، نگران تندرستی یک اتفاق ناگوار و …. او احساس می کند هر لحظه ممکن است یک اتفاق بد پیش بینی نشده برای خود ، خانواده و اطرافیانش بیفتد . این افراد هیچ گاه آرامش ندارند ولی نگرانی و اضطراب همیشه همراه آنها است .
در حالی که بسیاری مبتلایان به این اختلال رفتاری اذعان داشته اند خود آنها بر این امر واقفند که جای نگرانی وجود ندارد ، اما متأسفانه نمی توانند کنترلی بر حالت های خود داشته باشند ، این افراد بسیار بیشتر از یک فرد نرمال عصبانی می شوند . آنها عموماً دچار بد خوابی یا بی خوابی هستند و همین اختلال در خواب باعث بروز سردردهای مزمن می شود . از دیگر علایم و نشانه های این بیماری لرزاندن پاها و دستها بدون اختیار و ناخود آگاه عرق کردن ، انقباض و پرش ناگهانی ماهیچه های بدن ، تند خویی ، بی حوصلگی ، تحریک پذیری ، عدم تمرکز ، خستگی مفرط و گاه افسردگی است . در حالت حاد بیماری اضطراب فرد به تکرار ادرار مبتلا می شود و گاهی دچار حالت تهوع و استفراغ می شود .
شایع ترین اختلال اضطرابی در کودکان اضطراب ، جدایی است . علت اصلی و زمینه ای این اختلال اضطراب و نگرانی شدیدی است که کودک هنگام جدا شدن از اشخاص مهم زندگی خود تجربه می کند که این اشخاص مهم به طور عمده شامل مادر و پدر می گردد . کودکان مضطرب در مقابل هر واقعه ای که منجر به جدایی او از عزیزش گردد مقاومت نشان می دهند مثل تنها خوابیدن ، تنها ماندن در منزل ، رفتن به مهد کودک و مدرسه و بیرون رفتن از منزل بدون والدین . این کودکان همواره نگرانند که والدین خود را از دست دهند . می ترسند که حادثه ای ناگوار و اتفاقی ناخواسته او را از والدینش جدا کند حادثه ای مثل تصادف ، قتل ، گم کردن راه خانه ، دزدیده شدن و …. گاهی ممکن است شبها دچار رویا و کابوسهای وحشتناک با موضوع جدایی گردد یا بد خواب باشد و خواب منقطعی داشته باشد و پس از هر بار بیدار شدن حضور والدین را چک کند .
دردسر واقعی موقعی است که این کودک به سن مدرسه می رسد اضطراب جدایی بیش از همیشه نمود دارد . این کودک سعی می کند با التماس یا زاری در مقابل این جدایی مبارزه کند گاهی نیز علایم جسمی اضطراب مثل سردرد ، دل درد ، سرگیجه ، حالت تهوع و استفراغ منجر به ماندن کودک در منزل می گردد . والدین عزیز باید توجه کنند که این اضطراب و ناراحتی در مرحله ای از سن کودک ( بین ۱۸ ماهگی تا ۳ سالگی ) این ترس و اضطراب یک پدیده رشدی طبیعی بوده و مقدار کمی از اضطراب در کودکان پیش دبستانی نشانه وابستگی ایمن و سالم به مادر بوده و در اکثر موارد مدت کوتاهی کاهش یافته و متوقف می شود . به تدریج که کودک بزرگتر و مفهوم زمان را درک می کند و تجربه مداوای موفقیت آمیز هنگام جدایی را بیشتر کسب می کند از اضطراب او کاسته می شود . اما چنانچه اضطراب شدید و طولانی به صورتی که به آن اشاره شد به سنین بالاتر کشیده شود و برای کودک و
والدین مشکل ایجاد کند غیر طبیعی محسوب شده و نیاز به مداخله درمانی دارد .
اختلال اضطراب جدایی در موارد زیر تشدید می شود : افزایش فعالیت سیستم عصبی نور آدرنرژیک ، علل ژنتیک ، خانواده های تک والدی ، خانواده هایی با روابط بسیار نزدیک و عاطفی ، خصوصیات سرشتی کودک مانند کودکان خجالتی و درون گر ،
محیط پر از استرس و مشکلات خانوادگی ، الگوی وابستگی ناایمن و غیر سالم در کودک و محیط های جدید و ناآشنا …..

● والدین عزیز چه تدابیری بکار برند ؟

۱- همکاری و هماهنگی برای رسیدن به درمان مناسب بین روانپزشک ، خانواده و مدرسه باید وجود داشته باشد .
۲- والدین نقش بسیار مهمی را در درمان ایفا می کنند . باید آنها را تشویق کنیم تا نیاز کودک را برای امنیت زندگی مستقل و غیر وابسته بشناسند و به آن اهمیت بدهند .
۳- ممکن است برای کاهش اضطراب شدید کودک نیاز به مداخله دارویی مشاوره باشد .
۴- باید استرس های موجود در خانواده مثل طلاق ، جدایی ، بدرفتاری فیزیکی و هیجانی با کودک و مسائل دیگر مورد بررسی قرار گیرد .
۵-والدین یک برنامه صبحگاهی هماهنگ و ثابت را برای کمک و حمایت کودک جهت رفتن به مدرسه فراهم کنند .
۶-اگر کودک مضطرب است و از رفتن به مدرسه امتناع می کند باید بدانید که برگشت به مدرسه نقش حیاتی در فرآیند درمان دارد و بهتر است آنها با موضوع ترس خود روبرو شوند . مدرسه رفتن مرتب اغلب باعث کاهش و بهبود علایم می گردد .
۷-در موارد بسیار شدید لازم است با همکاری مربیان یا مهد کودک به طور تدریجی و در زمان های کوتاهتر کودک جدایی از والدین را تجربه می کند .
۸-برای تلاشهای موفقیت آمیز کودک پاداش و جایزه در نظر گرفته شود .
۹-در صورتی که کودک به هر دلیلی از رفتن به مدرسه بازمانده است نباید محیط منزل پر از سرگرمی و استراحت و تفریح باشد ، چون همین مسئله نرفتن کودک را به مدرسه تقویت می کند .
۱۰-چنانچه کودک از ابتدای صبح اظهار بیماری کند ، چنانچه بعد از گذشت ساعت مدرسه وضعیت جسمی او بهتر شود به بیانی تمارض یا بهبودی علائم بیماری را دیدید از او بخواهید که با تأخیر در مدرسه حاضر شود و شما هم به اولیای مدرسه در مورد تأخیر او توضیح دهید .
۱۱-بهتر است ساعاتی را که کودک از مدرسه مراجعه می کند به بهترین نحو همراه والدین سپری کند تا هم تشویقی برای حضور او در مدرسه باشد و هم از نظر روانی ساعات جدایی از والدین را به این وسیله جبران نماید . این توصیه به خصوص در مورد کلاس اولی ها و اوایل سال تحصیلی بسیار مهم می باشد . 
منبع:ویستا
ویرایش وتلخیص:تک اسکین